شرم سرخ

سكه 

پرنده قشنگي بود و پر زد

رفيق روز تنگي بود و پر زد

خيال کردم دلش دنبال عشقه

پي خوش آب و رنگي بود و پر زد

اگه سکه دو رو داره اسير دست بازاره

نه عشقي داره تو کارش نه مهري داره بازارش

تو که سکه نبودي يار بودي

به ظاهر عاشق و غمخوار بودي

منو گمراه کردي واي بر من

 
تو هم افسونگر و مکار بودي

خيال کردم که تو فصل بهارم

بها ر و يار و قلب بي قرارم

خيال کردم که تو قلب بهشتم

از اين بهتر نميشه سرنوشتم

پرنده رفت و پژمرد و دل مرد

پرنده رفت و عشق رو با خودش برد

چطور پنهون مي کردي از من اون روتو

چطور پنهون مي کردي عطر گيسوتو

مني که عطر گيسوتو به يک دنيا نميدادم

چي شد من عاقبت از چشم مشتاق تو افتادم

فراموشم نكن

هنوز عاشقترینم ای تو تنها باور من

فراموشم نکن, فراموشم نکن, فراموشم نکن ...

ای کاش تنهایی من

گل سرخی بود

که به وقت دیدار

به تو می بخشیدم

با گریه می نوسیم از خواب

با گریه پا شدم:

دستم هنوز

در گردن بلند تو آویخته است

و عطر گیسوان سیاه تو با لبم

آمیخته است

دیدار شد میسر و....

با گریه پا شدم